Sözlük
Ashâb-ı Kehf
Ayrıca: Yedi Uyurlar · Efes’in yedi uyurları
Ashâb-ı Kehf, Kur’ân-ı Kerîm’de haber verilen, bir mağarada yıllarca uyuduktan sonra uyanan genç arkadaş grubudur. Kehf sûresinin 9-26. âyetlerine göre putperest bir kavmin içinde Allah’ın varlığına ve birliğine inanan birkaç genç inançlarını açıkça dile getirdi ve mağaraya sığındı. Yanlarındaki köpekleriyle derin bir uykuya daldılar ve muhtemelen 309 yıl sonra uyandılar. Kur’an’da süre “Onlar mağaralarında 300 yıl kaldılar, dokuz da ilâve ettiler” diye geçer. Bu kıssaya anlatıldığı sûreye de “Kehf” adı verildi.
Kur’an gençlerin sayısı hakkında ihtilaf olduğunu bildirir. Mağaranın yeri, olayın zamanı ve gençlerin adları Kur’an’da verilmez. Köpeklerine kaynaklarda kıtmîr adı verilir. Kıssa hadis kaynaklarında yer almaz. Tarih ve tefsir kitaplarında çeşitli rivayetlerle nakledilir. Aynı kıssa Hıristiyanlıkta ana hatlarıyla “Efes’in yedi uyurları” adıyla da anılır. Hıristiyan kaynaklarına göre olay Efes’te geçer ve Grek-Batı geleneğinde sayı yedi olarak kabul edilir.
Arşivdeki yaprak (kitabın bir sayfası), Şah Tahmasb Falnâmesi’nden: “Ashâb-ı Kehf: Yedi Uyurlar”. Bu falnâme 1550’lerde Safevî İran’ında yapılmış büyük bir fal kitabıdır.
